روزمان را با قرآن آغاز کنیم
جامعه ای که دور از قرآن باشد جز اضطراب چیزی نصیبش نمی شود
[سوره طه (20): آيات 124 تا 125]
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً (124)
و هر كس از ياد من روى گرداند، پس همانا براى او زندگى تنگ و سختى خواهد بود
پيامها:
1- منظور از ذکر قرآن است«إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ »
2- دورى از قرآن چه در زندگی فردی چه جمعی مايه اضطراب، حيرت و حسرت است، هر چند ثروتمند باشد. «مَنْ أَعْرَضَ» ...
3- زندگى آرام و شيرين، فقط در پرتو ياد و ذكر خداست. «مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي»
امام خامنه ای در جلسه بیست و ششم تفسیر سوره بقره ۱۳۷۱/۰۲/۲۳
کسانی که از راه انبیاء تبعیت بکنند دنیای خوبی هم خواهند داشت و کسانی که از راه انبیاء تبعیت نکنند دنیایشان هم دنیای بدی خواهد بود: و من اعرض عن ذکری فانّ له معیشتاً ضنکاً زندگی هم برای آنها زندگیی سخت و تنگی خواهد شد.
انسان علاوه بر این نیازها یک نیاز فطری دیگری هم دارد که آن نیاز آرامش قلب و طمأنینه است که جز با توجه بخدا و جز با کار برای خدا تأمین نخواهد شد. آن کسی که از نعمت و عیش دنیوی برخوردار است. این، آن اطمینان و آرامش و سکینهی روحی را ندارد، لذا هر لحظه برای او از دست دادن این نعمت یک دلهره است و هر لحظهای از عمر خود را که از دست میدهد. یک خسارت و یک حسرت است، چون این چیزی را که دارد از دست میدهد به جای آن هیچ چیزی در دست او نخواهد بود. این انسانی که از زندگی خوش و عیش و نوش و راحتی برخوردار است بطور دائم یک حزنی گریبانگیر اوست